Smile
De procedure van het reviseren
ps blijft adoptie-eter
Archive for the 'Thuis' Category
Heeft ons verlaten… met het groene toetjes bakje.
Nieuwe Mos: iedereen die het huis verlaat neemt iets van het huis mee.
Van wie zijn deze sleutels? Ze zijn buiten voor de achterdeur gevonden.
Toch weer een mooie Lente?
Dit is Pieter. Met de frituurpan. Weg..
Jefta en Ewout kijken gebiologeerd naar Zó doe je dat, een kokosnoot openen. Volgens het stripje is het iets met spijkers, een hamer en een handdoek. Uiteindelijk wordt de kokosnoot met een rake klap geslacht door een breekijzer. Wat minder omslachtig en wel zo effectief!
Gait heeft een een moeilijke jeugd gehad. Weggestopt op een donkere zolder moest hij zichzelf maar een beetje vermaken. Totdat hij op een dag gevonden werd door de bewoners. Even leek het beter te gaan. Gait kreeg weer aandacht, werd gewassen en op een prominente plek in de woonkamer neergezet om bewonderd te worden. Maar al snel ontpopten de nieuwe “ouders” van Gait zich tot ware psychopaten. De ene liep de hele dag rond in niets anders gekleed dan een vieze ouwe leren jas en de andere hield ervan om onder de neus van Gait van alles in de fik te steken, zodat Gait al hoestend en blauw aanlopend longkanker opliep.
Ook werd hij gedwongen om dag en nacht een stinkende sok om zijn queue dragen en het ergste was nog wel dat zijn “ouders” beiden niet van de perenwodka af konden blijven. Vrijwel elke avond liep het uit tot een handgemeen waarbij Gait keer op keer het lijdend voorwerp was.
Foto’s hiernaast: David D.
(met het mes op tafel)
en Jacob M.
(in beschonken toestand)
Toen het novitiaat aanbrak veranderde er veel voor Gait. Hij werd meegesleept en voor het eerst in zijn leven was hij buiten! Er liepen mensen rond met witte T-shirts en bordjes. Gait ging van de een naar de ander. Hij werd geknuffeld, vertroeteld en bedolven onder de aandacht. Dit was pas leven!
En nu staat hij hier, zijn eigen vaste plekje op de televisie. Elke dag komen er mensen langs die hem even oppakken, aandacht geven en knuffelen.
“Eind goed, al goed” zou je denken. Alleen.. De bewoners beginnen de laatste tijd een beetje ontevreden te raken. Gait is een beste jongen hoor, maar hij krijgt alle aandacht van de bezoekers. Als er mensen binnen komen, lopen ze gelijk door naar Gait en de bewoners laten ze staan. Het staat buiten kijf dat de aaibaarheidsfactor van Gait toch echt hoger ligt dan die van de Bentrotters. (Hoe schattig ze ook zijn.) En Gait is dan ook nog eens best wel zielig. Maar toch.. Wij willen ook wel weer eens een knuffel, zoals vroeger. Dus wie helpt ons van Gait af?
Na drie behandelingen istie dan eindelijk oranje…
Bent u ook zo zat van uw normale haarkleur? Margo en Hinke helpen u er graag vanaf!
Moe van de warmte en het gehang wisten de Bentrotbewoners van gekkigheid niets meer te doen. Een contest bankhangen, bierflesjes in je mond houden, de buurman irriteren en stuiteren op de trampoline was nog niet genoeg. Tijd om het hoofd koel te houden.
Alleen pasten we net niet helemaal in de diepvries en de ijsklontjes smaakten naar frituur. Dus op naar de winkel om ijsjes te halen van de statiegeldflessen op de koelkast.
Onderweg kreeg Margo bijna een aanvaring en Hinke moest een groot telefoontje afhandelen. Maar eindelijk konden we dan toch afrekenen met onze discodip-ijsjes van de jumbo, waarvan de smaak werkelijk verrassend is.
Aangezien Ewout vandaag weer terugkomt uit Leuven, besloten Margo en Hinke hem eens te verrassen. Ewouts kamer kan namelijk wel een flinke opknapbeurt gebruiken, zo dachten wij. Dus op naar de bouwmarkt voor verf. Alleen was het assortiment aan kleuren zo groot dat het wel erg moeilijk kiezen was. Totdat ons oog viel op een oogverblindende fluoriserende kleur roze! We waren meteen verliefd. En welke jongen wil er nu geen (al dan niet stiekem) roze prinsessenkamer?
Thuis aangekomen gingen we vol enthousiasme de slag. Geholpen door Sjikke en Wilco die “toevallig” aanwezig waren werd de deur naar beneden gehaald en voorzien van een laagje fluoriserend roze. (Zelfs met je ogen dicht doet het nog pijn) Als afwerking kozen we voor een gouden kroontje en deurklink.
Toen we eenmaal bezig waren, besloten we om ook gelijk maar wat spuitwerk op de muren aan te brengen, zoals hartjes en zoentjes. Want dat kan bij een echte prinsessenkamer natuurlijk niet ontbreken. Ook de lamp kreeg een beurt, met als gevolg dat de hele kamer continu fluoriserend verlicht is. Hieronder is een sfeerimpressie te zien.
O, wat zal Ewout ons dankbaar zijn!
Recent Comments