Er is maar een vraag mogelijk: waar hebben wij dit aan verdiend? Sinds deze week is ons prachtig huis besmeurd met NSE-stickers. Wij hebben er niet om gevraagd, maar ze zijn er toch gekomen. Het is dus niet de vraag hoe we er aan zijn gekomen, maar veel meer hoe we er van af komen!
Het is inmiddels alweer een paar maanden geleden dat er wat schilderijtjes op mysterieuze wijze verdwenen zijn en een gedeelte van de gestolen waar is nog steeds niet terecht. Tijd om het heft in eigen hand te nemen.
Gewapend met de waterpomptang, nijptang en de combinatietang gaat Ewout de NSE-bakfiets te lijf en ziehier het resultaat.
Gekrat!
Niet lang daarna komt er ene Erik H. (hier onherkenbaar in beeld gebracht) wat goederen terugbrengen.
En zo kan eindelijk het rode vaandelkwastje weer herenigd worden met het blauwe.
Goeie taakverdeling! Hinke kookt aardappels en boontjes, ik schrijf een artikel voor de BENTROT BLOG op m’n nieuwe powerbook G4. Onze andere geliefde huisgenoten heb ik al een poosje niet meer gezien, maargoed.. zo gaat dat in het leven.
Voordat ik verder ga met deze bentrot update: Albert & Jacob, hartelijk bedankt voor jullie bijdrage aan de blog. Ik voelde me diep ontroerd en vereerd toen ik bemerkte dat twee trouwe bentrot bezoekers de moeite namen om een hele (semi) bentrotsoap in elkaar te knutselen. Ze zeggen wel eens dat 1 minuut film ongeveer 1 uur bewerken en 1 uur filmen kost. Wow, jongens, bedankt voor jullie inspanning!
Ik kan je nu natuurlijk wel vertellen over mijn 50 uur werkweek en over mijn tentamen signaalbewerking, maar ik heb meer zin om over films te praten. Batman heb ik gezien en vond ik cool. Misschien ga ik woensdagavond nog een keer. Nog tips?
De playlist van Cinestar is vrij uitgebreid, hoewel ik me dus niet ga wagen aan kinderfilms als ‘narnia’ en ‘kung fu panda’. Toegegeven, Ratatouille was echt helemaal te gek. Maar een panda in de rol van Jacky Chan gaat me echt te ver. Misschien is ‘Brieven aan de Koning’ en optie voor wat ouderwetse Tonke Dragt nostalgie. Jaren geleden heb ik het boek nog gelezen. En natuurlijk ‘Ogen van Tijgers’. Die heb ik nog in m’n boekenkast staan.
Of misschien blijf ik toch thuis. Wat denken jullie van dit idee: Bentrot filmavonden! (2 euro entree, voor 10 uur de deur uit). Klinkt goed toch?! Het kan in ieder geval geen kwaad om te concurreren met de belachelijk hoge bioscoop prijzen. In hartje Stockholm betaal je nog niet eens zo veel!!
Het eten is klaar, dus mijn taak zit erop. Tot gauw!
Dat ze er op Kwaku vreemde eetgewoontes op na houden, werd me gelijk de eerste dag al duidelijk, maar wat ze me vandaag lieten eten, slaat werkelijk alles. Eveline en ik zaten samen te ontbijten in de woonkamer. Maar ja, wat doe je dan op je brood. Jam hebben ze niet en pindakaas mag alleen als je daar bovenop weer een laag honing doet. Verder hadden ze een of ander ondefineerbare kaassoort in een kuipje, waar behalve kaas ook nog andere gekleurde stukjes in ronddreven. Dus ik koos voor de veilige oplossing en deed hagelslag op mijn brood. Maar ja, zoals in het filmpje te zien is, bleek er toch het een en ander aan de hand te zijn met de hagelslag..
Juist! Er kropen dus levensechte wormpjes rond op mijn boterham. Zo goed en kwaad als het lukte, heb ik geprobeerd om de wormpjes heen te eten. Maar hoe langer ik de hagelslag bestudeerde, des te meer maden kwamen eruit kruipen. Het was werkelijkwaar een verschrikking! Gelukkig kwam ik vandaag nog in de buurt van Bentrot en kon mijn eigen hagelslag meenemen. Zo gemakkelijk komen ze niet van me af op Kwaku.
Om eens te kijken hoe het leven er in een echte kast aan toe gaat, logeer ik deze week op Kwaku. Toen ik maandagmiddag aan kwam fietsen met al mijn logeerspullen, kwam me een vies, maar bekend luchtje tegemoet. Eerst kon ik het niet helemaal thuisbrengen, maar toen ik naar het balkon keek, werd het me opeens allemaal duidelijk.
Kwaku is natuurlijk de plaats waar we kast Bentrot gedumpt hebben! Zo te zien voelt het zich hier helemaal thuis.
Recent Comments