Nadat ik op 31 maart binnen was komen stormen en direct weer weg ging zonder uitleg, dacht iedereen natuurlijk dat er iets heel ergs was gebeurd. Ik stormde met een kleine tas bagage de deur uit en sprong in een duister zwarte peugot 407. Waar was Leon gebleven?
Diezelfde avond zou Leon in een klein hotelletje in appingedam verblijven. Genieten van een luxe maaltijd in een zaal met kroonluchters en houtsnijwerk aan het plafond (en muren en ramen). Na de maaltijd besloten we nog voor een kop koffie te gaan en een glas Whiskey (’walker’, hoewel ik niet echt fan ben van dit soort).
M’n kamer zag er wat soberder uit, maar het waterbed was om van te dromen. Dit deed ik dan ook, en toen ik de volgende morgen om 6:30 opstond, leek het wel alsof ik 12 uur lang in een diepe slaap was geweest (wat natuurlijk niet zo was).
Maargoed, aan het werk dan maar! Toen we aan waren gekomen bij de kollossale energiecentrale in de Eemshaven, trokken we snel onze overalls aan en deden we onze helm op.
Nadat we een dag lang aan rookgaskanalen hadden gemeten, bleek er eigenlijk niet zo veel aan de hand te zijn. Ik vraag me eigenlijk nog steeds af waarom we zijn geweest…
Om een uur of zes reden we weer terug naar de hemel (lees: hotel) om de volgende dag over de Duitse snelweg terug naar Hengelo te racen!
Wat een avontuur! Ik hoop dat je ervan hebt genoten! Ik wel in ieder geval. Mij mogen ze vaker meenemen.
Recent Comments